امّا خيال‌ چيست‌ و چه‌ حقيقتي‌ و ماهيتي‌ دارد و با چه‌ صفات‌ و اسمايي‌ بايد تعريف‌ شود؟ در واقع‌، خيال‌ چند معني‌ دارد. اگر به‌ فرهنگ‌هاي‌ لغت‌ و اصطلاح‌نامه‌ها رجوع‌ شود، اولين‌ معادل‌ «خيال‌» عبارت‌ است‌ از تصوير، تصوير شي‌ء در چشمه‌ و آب‌ و آينه‌. بنابراين‌، خيال‌ تصوير است‌ و به‌ عبارتي‌، صورت‌ منعكس‌ در اشيا است‌. درباره‌ي‌ تصوير و صورت‌ نيز مباحث‌ بسياري‌ مطرح‌ است‌. صورت‌ آن‌ چيزي‌ است‌ كه‌ در برخي‌ نحله‌هاي‌ فلسفي‌ هويت‌ و شخصيت‌ و در نهايت‌ ماهيت‌ اشيا را مي‌سازد و تعيين‌ مي‌كند.

 امّا خيال‌ و صورت‌ خيال‌ فراتر از اين‌ مراتب‌ نيز تلقي‌ شده‌ است‌؛ به‌ اين‌ معني‌ كه‌ تصوير منعكس‌ در آب‌ يا تصويري‌ كه‌ بر روي‌ چشم‌ مي‌افتد، ساده‌ترين‌ معادل‌هاي‌ لفظ‌ «خيال‌» است‌. به‌ همين‌ دليل‌، در تاريخ‌ حكمت‌ و فلسفه‌، وقتي‌ وارد حوزه‌ي‌ خيال‌شناسي‌ مي‌شويم‌، بحث‌ تفصيل‌ پيدا مي‌كند؛ چه‌ از باب‌ وجودشناسي‌، و چه‌ از باب‌ معرفت‌شناسي‌. امّا دركل‌ اگر به‌ اين‌ مباحث‌ توجه‌ كنيم‌، بيش‌تر در مرتبه‌ي‌ وجودي‌ و ذهني‌ يا علمي‌ به‌ خيال‌ منسوب‌ مي‌شود. نخست‌، خيال‌ در مقام‌ قوه‌ي‌ مُدرِكه‌ي‌ خيال‌، چون‌ قوه‌ و موضوع‌ شناسايي‌ مشاعر بشري‌ و انساني‌ است‌.